top of page
  • Uitmelkbos

‘N GEBRUL IN DIE TV-KAMER


My swaer Fanie van Wyk het ‘n keer na ‘n onvrugbare Wildtuinreis opgemerk al leeu wat hy gesien het, was ‘n uitgesuipte ene langs die pad – bedoelende ‘n Lion Lager-blikkie (ja, daar was in ‘n stadium so ‘n bier).


Ons eerste drie weke in Sabiepark is wel nie deur uitgesuipte leeus nie, maar ook deur ‘n ander soort oorheers as die spesie panthero leo wat die motors so chaoties laat opdam as hulle langs een van die Wildtuin se gewilde toeristeweë ietsie vir die tafel plattrek.


Ek verwys na die Britse Leeus die drie Springbokke van Peter de Villiers (die vent met die swart snor, noem my vriend Piet Henning hom) Saterdag in die laaste van drie toetse bra ordinêr laat lyk het. Wel, wen of verloor, het die Leeus die skares na Sabiepark se TV-kamer getrek op ‘n skaal wat die rugbybase hul lippe sou laat aflek.


Die verskil is natuurlik: hier betaal jy nie R1 400 vir ‘n sitplek nie. Maar jy moet vroeg roer, boeta, as jy plek wil kry, want die 15:00-afskoppe val bedagsaam net so mooi tussen die twee braaitye van die dag. Die Sabieparkers ruk op met hul biltong en koelbokse vol lafenis vir die keel, en pak die plek absoluut kant en wal. Laat kommers sit sommer plat op hul blakers, as ‘n gaatjie nog iewers oop is.


Joan du Toit wat van Ficksburg het by haar vriendin André Visagie kom kuier en het nog nie voorheen in Sabiepark se TV-kamer rugby gekyk nie. Vir haar was dit ‘n belewenis. Sy vertel sy het amper meer na die meelewende toeskouers gekyk as na die skerm.


Dit juig, boe, spring orent, swaai die arms asof of hulle langs die toetsveld op die kantlyn sit. Party staan self op vir ‘n sekere gedeelte van die volkslied. Sal liewer verswyg watter deel – wil nie graag verkla word by een van daardie talryke organisasies wat waak oor doodsondes soos ongelykheid, diskriminasie en dies meer nie.


En dis nie net die manne in hul kakie met die bierblikke in die hand wat so opgewonde raak nie. My vrou, Tokkie, se maermerrie vertoon ‘n blou kol van ‘n skeefgemikte skop van ‘n Vrystaatse dame in die stoel langs hare wat haar so in die spel inleef dat sy elke keer saam aanlê pale toe!


En panthero leo dan? Tot dusver hierdie vakansie het die Van D’s nog net een op hul kerfstok – doer in die grassies. Panthera pardus (luiperd) is volopper. Buiten die een in die boom by die Krugerhek (voorheen gerapporteer) loop ‘n meneer in Sabiepark rond. Op sy tweede aand hier SMS Philip van Rensburg: Luiperd nou net 5 meter hier van die huis verby! Ander Sabieparkers ry helderoordag in Jakkalsbessielaan toe hul paaie kruis. Ons loop maar koes-koes!


By Tarlehoet (die Van D’s se bosplek) neem die stryd om die aand se aangebode piesang in felheid toe. Die nagapies vir wie dit eintlik bedoel is, moet hul stertjies roer, want die bosnagape is erg opportunisties. Nou is swiepende vrugtevlermuise ook nog deel van die aand se aktiwiteite by die kostafel.


‘n Komplikasie is dat ‘n uil weer op die voorstoep ingetrek het. Sy dreigende teenwoordigheid sal ongetwyfeld ‘n uitwerking hê – ten minste op die nagapies wat vir ‘n uil so bang is soos die duiwel vir ‘n slypsteen.


Goeie nuus is dat ‘n plaasvervangende duikertjie vir Witnek saliger al hoe meer sy opwagting maak. Mag die plek hom so geval dat hy permanente asiel hier soek.


Die bobbejane is nie te erg lastig nie. ‘n Uitgerekte waterdrinkery by die watergat wou amper hierdie ou man se hart vermurwe, want die sekelsterte lyk nogal weerloos as hulle so langs die water kniel. Tokkie en skoonseun Brent het my egter mooi laat verstaan: hulle soek nie nou enige tekens van sagtheid aan my kant nie. Nee a. Tarlehoet se integriteit moet steeds met mag en mening verdedeig en bewaar word!


Die tweeling, Jacob en Thomas, met hul ketties is ook net agter die bobbejane se bloed aan.


Met die Claassense se koms (van Welgemoed) af het Tarlehoet nou sy jongste besoeker, Chistopher (5 maande). Die verskil tussn die knapie (bo) en die oudste in die familie, die uwe, is amper op die kop 68 jaar.


Marisa was Sondag 35 – lekker vonkelontbyt gëeet by Skukuza se gholfklub, al was die weer nie watwonders nie.


Trouens die weer is geruime tyd al nie watwonders nie. Dis koel, hoor, en dit reën selfs in Julie in die Bosveld – 7mm sedert Saterdag.

2 views

Recent Posts

See All

Probleme probleme

Die hoop het toe nie beskaam nie. Rapport het afgelope Sondag vorendag gekom met ’n noemenswaardige resensie – Trisa Hugo se skrywe oor Veldhospitaal 12, die nuwe roman deur Marinda van Zyl. Boek24? W

SKOONHEID SONDER SKROOMHEID

Op bladsy drie van Die Burger vanoggend verskyn o.m. berigte oor die Mej. Wệreldwedstryd waarin Shudu Musida SA se kroon dra, en ‘n motorfiets-uitstappie na die Hartebeespoortdam waarvan die afwesighe

Comments


bottom of page