top of page
  • Uitmelkbos

BLOMPOTTE SONDER ORE

Haai, ons is nie blompotte sonder ore nie, weet julle? As ek ‘n kelner was, sou ek ‘n bord om my nek wou hang met hierdie woorde op.

Iets waaroor ek my verstom, is hoe mense in ‘n restaurant of ander eetplekke lustig en luidrugtig dinge kan kwytraak wat bepaald nie vir die die kelners se ore bedoel is nie.

Ek praat nie nou van sakegeheime nie – meermale is dit opmerkings van seksistiese of rassistiese aard. Vandeesweek was ek weer aan ‘n tafel waar blatante rasse-vooroordeel die arme bruin kelnerin se ore moes laat gloei het.

Maar wat kan sy doen? Moet sy die borde neersmyt en uithardloop? Of moet sy maar in nederige stilte die beledigings aanhoor?

Hierdie ding pla my al lank. Dit was in die apartheidsdae in ‘n stadium nogal akuut. In Bloemfontein se President-hotel was dit een aand amper absurd om te sien hoe die swart kelners in hul netjiese monderings langs die ornate onthaalsaal se mure met hul skinkborde wag, terwyl die bekkige seremoniemeester sy grappies met hul rassegeurtjies inryg.

Daardie aand het my sensitief gemaak vir hierdie onsensitiwiteit by ons mense.

Asseblief, ek is nie een van diegene wat rassisme agter elke bos soek nie, en ek raak ewe sat daarvan om alewig daarvan verdink of

verwyt te word. Maar regtig, daar is mense wat sal moet leer om ‘n wag voor hul monde te plaas.

‘n Mens kan nie jou “kampvuurpraatjies” in die openbaar voer nie – ook nie op Facebook nie, my liewe Sunette Bridges.

1 view

Recent Posts

See All

Probleme probleme

Die hoop het toe nie beskaam nie. Rapport het afgelope Sondag vorendag gekom met ’n noemenswaardige resensie – Trisa Hugo se skrywe oor Veldhospitaal 12, die nuwe roman deur Marinda van Zyl. Boek24? W

SKOONHEID SONDER SKROOMHEID

Op bladsy drie van Die Burger vanoggend verskyn o.m. berigte oor die Mej. Wệreldwedstryd waarin Shudu Musida SA se kroon dra, en ‘n motorfiets-uitstappie na die Hartebeespoortdam waarvan die afwesighe

תגובות


bottom of page